سجّیل
صفحات وبلاگ
نویسنده: سید وحید هاشمی - ۱۳٩۱/٤/۳۱

سایت «اورشلیمِ ما» همراه برخی گروه ها و سایت های یهودی صهیونیست[1] در سال 2011 این خبر را خطاب به تمام دوستان اسرائیل منتشر کرده است[2]:

These pro Israel companies…We MUST support them!

این شرکت های طرفدار اسرائیل... ما باید از آنها حمایت کنیم!

 این خبر می گوید:
PLEASE GIVE THESE COMPANIES YOUR SUPPORT JUST AS THEY SUPPORT ISRAEL
لطفاً از این  شرکت ها حمایت کنید فقط به این دلیل که آنها از اسرائیل حمایت (مالی) می کنند.

اورشلیم در خواست می کند: « لطفاً این لیست مهم را برای هر کس که فکر می کنید لیاقت دارد ارسال کنید»؛ و می افزاید این شرکت ها از اسرائیل حمایت مالی دارند و ممکن است در لیست بایکوت کشورهای عربی یافت شوند.

در ادامه، نام هجده شرکت حمایت کننده کلان مالی را به عنوان لیست اول ارائه می دهد.

خوب است نگاهی در این لیست بیندازیم و اسامی آشنا را بیابیم که چگونه مورد تقدیر صهیونیست ها قرار گرفته اند.


برای نمونه، سطح و سابقه حمایت مالی و سرمایه گذاری کوکاکولا (Coca-Cola) و پپسی (PEPSI)را در شماره 6 لیست ببینیم و تقدیر ویژه از کوکاکولا در سال 1997 را بخاطر 30سال پافشاری بر حمایت مالی اسرائیل بخوانیم.

یا حمایت کلان شرکت نستله (Nestle) از اسرائیل را در شماره 10 لیست بخوانیم؛ ، تا آنجا که در 1998 نماینده این شرکت جایزه جوبلی اسرائیل(Jubilee Award) را از دستان با کفایت نتانیاهو نخست وزیر وقت دریافت نمود_ این جایزه بالاترین سطح ستایش اسرائیل از حامیان خود تاکنون بوده است_؛ و تازه پس  از آن بود که میلیونها دلار سرمایه گذاری مضاعف نستله در اسرائیل برای تأسیس مراکز تحقیقاتی انجام گرفت.

خوب است خدمات ارزنده و عجیب شرکت IBM را در شماره 12 بخوانیم که یک سال پس از اعلام موجودیت اسرائیل، در 1949 آغاز به کار کرد و اولین شرکت بزرگ آمریکایی بود که سرمایه گذاری در اسرائیل را شروع کرد. این، یکی از سه شرکت آمریکایی است که در سال 2001 در مراسم ویژه ای توسط آریل شارون تقدیر شد و پاداش هایی همچون Ambassador’s Award را بواسطه حمایت مالی و انتقال تکنولوژی به اسرائیل دریافت نمود.

جالب است سرمایه گذاری 500 میلیون دلاری شرکت Nokia در اسرائیل را در شماره 15 لیست بخوانیم و از پروژه های سر شاخه های نوکیا برای اسرائیل کسب اطلاع نماییم.

 یا حمایت ها و همکاری های ویژه شرکت والت دیسنی(Walt Disney)، کاترپیلار (CATERPILLAR) و تیمبرلند(TIMBERLAND) را بخوانیم...

اما اگر روزی روزگاری،

خواستیم از محصولات اصلی و جانبی نستله استفاده کنیم و مثلاً نسکافه داغ نوش جان کنیم، در حالی که می توانستیم به جایش از کافی میکس مشابه ایرانی یا ترک یا مالزیایی غیر وابسته به این شرکت استفاده کنیم، یا اگر بر خلاف توصیه پزشکان، این نوشابه کوفتی را رها نکردیم و خواستیم کوکاکولا یا پپسی و یا یکی از نوشابه های گازدار تحت لیسانس این دو شرکت را مصرف کنیم (که حاوی طعم دهنده انحصاری «کولا» و مثل آن هستند که از این دو شرکت خریداری و افزوده می شود)؛ در حالی که می توانستیم بجای نوشابه از آب میوه و دوغ و دلستر غیر وابسته به این دو شرکت استفاده کنیم،

 

 

 

 اگر  خواستیم گوشی خوب و جدید «نوکیا» برای خودمان بخریم در حالی که   می توانستیم مشابهش را از «سونی اریکسون» و «سامسونگ» تهیه کنیم،

اگر خواستیم از پوشاک چشم نواز TIMBERLAND یا سیستم های کامپیوتری IBM و محصولات دیگر شرکت های صهیونیستی استفاده کنیم در حالی که جایگزینی برای آنها  وجود داشته است؛

بهتر است پیش از آن،

برای توضیح به مادر این کودک آواره در نوار غزه که مدت زیادی از داغدار شدنش نگذشته، پاسخی در ذهن خود داشته باشیم!

یا برای 500 نفر قربانی در 1000 روز اول محاصره نوار غزه[3] از سال 2006 ، که تنها به علت «نرسیدن کمک های بهداشتی» جان خود را از دست داده اند، پاسخی در ذهن خود داشته باشیم،


یا برای دست کم 1300 قربانی فلسطینی شامل 412 کودک [4] که طی 22 روز حمله هوایی به نوار غزه در سال 2008، زیر باران فسفر سفید سوختند[5] و کشته شدند[6] پاسخی داشته باشیم،

یا برای کشتار روزانه و هفتگی فلسطینیان جهت بقای اسرائیل، که سالهاست به خبری تکراری برایمان تبدیل شده و حقوقی از نوع «بشر» به آنها تعلق نمی گیرد پاسخی داشته باشیم،

 یا برای کشتار فلسطینیان رانده شده به لبنان و ساکن در اردوگاه های صبرا و شتیلا [7] در 1982، (و در قلمرو تحت کنترل نیروهای دفاعی اسرائیل به فرماندهی آریل شارون) پاسخی داشته باشیم، که ظرف 3 شبانه روز 3297 نفر از ساکنینش توسط فالانژها (حزب یاور اسرائیل) [8] قتل عام شدند،

 

   یا (صرف نظر از کشتار 1928 و دیگر جنایاتِ قبل از اعلام موجودیت اسرائیل با همکاری انگلیس[9] ،)

«حداقل!»

برای کشتار روستای دیر یاسین که از 1942 با همسایگان یهودی خود پیمان عدم تخاصم امضا کرده بود؛ اما در سحرگاه 9 آوریل 1948 ظرف یک روز، تقریباً تمامی 250 نفر ساکنین غیرنظامی دیر یاسین اعم از کودک، زن و مرد توسط صهیونیست های ایرگون و لهی قتل عام شدند [10] (تا تنها 35 روز پس از آن، کشور اسرائیل اعلام استقلال و موجودیت نماید! و «چند دقیقه» بعد از اعلام این خبر، رئیس جمهور آمریکا، اسرائیل را به رسمیت بشمارد و سپس جنگ اعراب و اسرائیل رقم بخورد و در همین بحبوحه 350 شهرک و روستای عرب نشین در خاک کشور اسرائیل! تخریب کامل شود و قتل عام های دیگری مثل ناصرالدین [9] ، الدوایمه ، طنطوره، حولا و...[11] رخ دهد و پس از آن سازمان ملل بتواند طی قطعنامه ای با اکثریت نسبی آراء، اسرائیل را دولتی صلح دوست بخواند [12] و کشور اسرائیل را به رسمیت بشمارد!! [12] و 5 میلیون فلسطینی، آواره شده و به نوار غزه یا اردوگاه های کشورهای همسایه رانده شوند و... و... و...)، پاسخی درخور! داشته باشیم.

خلاصه

مجموعاً برای کشتار نیم میلیون فلسطینی و عرب [13] و آواره شدن 5 میلیون فلسطینی دیگر و تقریباً 1 میلیون نفر معلول جسمی بر جای مانده و 1 میلیون بازداشت و اسارت توسط صهیونیستها در مدت 64 سال اشغال فلسطین با حمایت «همه جانبه» برخی کشورها، پاسخی روشن داشته باشیم تا در صحرای محشر و جلوی پل صراط هنگام بازخواست از اینکه چرا به اسرائیل حمایت مالی رساندید، در حالی که علم داشتید؛ بیانش کنیم!اما قابل توجه است،

اگر دولت در مواجهه با شرکت های حامی صهیونیسم تعلل کند[14] ، اگر مجلس و قوه قضائیه اقدامات کافی در این مورد انجام ندهند، اگر منافع شخصی و گروهی یا مصالحی غیر علنی در مورد مذکور در میان باشد، اگر هنوز مطالبه عمومی برای لغو مجوز شرکت های حامی صهیونیسم در کشور به وجود نیامده، و اگرهای دیگری از این دست، هیچ کدام به نظر نمی رسد هنگام بازخواست از تکلیف شخصی و گروهی ما در خصوص اسرائیل، بهانه مناسب و محکمه پسندی باشد!

 «ولا یکلّفُ اللهُ نفساً اِلّا وُسعها»

 مراجع:

 

 
کدهای اضافی کاربر :